و اجتماعى بر كسى پوشيده نبود ؛ همچنانكه تواضع و حسن خلق او زبانزد خاص و عام بود . مردم را از صميم دل دوست داشت و براى همه از كوچك و بزرگ احترام قائل بود و وقتى با بزرگتر از خويش روبرو مىشد ، هر كس كه بود ، هر چند از مردم عوام با كلمهء « سيدى » ( به كسر سين ) كه كلمه‌اى مكّى و حاكى از صميميت و گراميداشت است ، با او روبرو مىشد . فعاليت علمى او محدود به حجاز نشد ؛ بلكه دانشگاه‌ها و مؤسسات بزرگ فرهنگى كشورهاى اسلامى ، براى بهره‌گيرى از تدريس و سخنرانىهاى وى با يكديگر به رقابت و تنافس مىپرداختند . علوى مالكى از درس بيش از 200 تن از شيوخ بزرگ اهل سنّت بهره جست . او رياست كميسيون داورى مسابقات قرآن مكّه را عهده‌دار بود و به صورت رسمى به عنوان استاد شريعت و پس از پدر ، كرسى تدريس مسجدالحرام را به خود اختصاص داد . ايشان در نيمهء رمضان 1425 ق . به ديدار پروردگارش شتافت و با تشييع بىنظير و مشاركت جمع كثيرى از مسلمانان به‌خصوص علما ، از داخل و خارج حجاز و با اكرام و تجليل ، در مكّه مكرّمه به خاك سپرده شد . كتب بسيارى از ايشان در فقه و حديث و علوم قرآن و همچنين در سيره نبوى و آثار مكّه و حج ، به‌جاى مانده